Blogs - Rain-induced

Het miezert. De straten van Utrecht zijn relatief leeg. Hier en daar een fietser of een verdwaalde wandelaar met doorweekte tasjes. Ik loop langs de winkels aan de Oude Gracht, maar echt goede zaken doen ze volgens mij niet op zo'n dag als deze. Hier en daar zijn er wel mensen in winkels te bekennen, maar veel is het niet.

De kou en inmiddels zeer zachte regen trekken na een uurtje langzaam mijn kleren in. Nee, mijn kleren zijn droog. Eerder mijn ziel. Ik hou niet van dat woord, ik gebruik het nooit. Maar hier past het, dus ik gebruik het lekker toch. En terwijl de regen mijn ziel betreedt, loop ik dichter langs de winkels. De warme "welkom" airco lucht blaast mij nieuwe warmte en energie in.

Om mijn schouder hangt mijn oude vertrouwde tas met daarin mijn camera. Deze is er vandaag al meerdere malen uitgeweest. Als ik echt op dreef ben, hou ik 'em in mijn hand. Maar met dit weer stop ik hem na gebruik toch maar weer even terug in m'n tas.

Na langs een dichte Rembrandt te hebben gelopen merk ik dat ik steeds sporadischer mensen tegen kom. Ik besluit dat de eerst volgende brug een goed punt is om wat te experimenteren. Ik grijp mijn camera en op mijn hurken probeer ik wat macro fotografie te doen van enkele druppels op de brugrailing. Af en toe loopt er toch nog iemand voorbij; en een iemand kijkt me raar aan terwijl ik ogenschijnbaar foto's maak van een grauwe, oninteressante gracht. Dat is het mooie (en moeilijke) aan fotografie: soms weet je niet wat eruit komt. Soms is al je complete dagcollectie zooi, en zit er niets moois tussen. Maar er kan net zo goed wel wat moois tussen zitten. Of misschien iets wat op het eerste gezicht vrij gewoontjes is, maar met enige bewerking achteraf tot een mooie foto om te toveren valt. You never know. Maar veel mensen hebben de neiging om niet verder te denken wanneer ze iemand iets zien fotograferen wat voor hen er vrij oninteressant uit ziet.

Zo heb ik de afgelopen dagen flink wat foto's van fietsen gemaakt. In mijn achterhoofd stelde ik me zelfs een complete "Fietsen in Utrecht" tentoonstelling voor waarin de gekste, mooiste, leukste of juist meest gewone vertoningen van fietsen in Utrecht te zien zouden zijn. Maar dat zal vast ook wel gedaan zijn.

Terug naar de reacties. Ik heb door de jaren heen flink wat blikken en reacties gehad terwijl ik bezig was. Van: "Wat fotografeer je nou eigenlijk?" tot "Uhm, mag jij hier eigenlijk wel foto's maken, op het station?". Maar ook stillere reacties, zoals veroordelende blikken. Blikken waaruit ik teksten kon afleiden als: "Wat doe jij nou raar, daar met je camera vlak boven de grond" of "Wat is er hier zo interessant dat jij er een foto van moet maken?".

Niet dat het je uitmaakt. Als je lang bezig bent dan stapelt dit zich natuurlijk op: ik krijg helemaal niet zo vaak reacties. Meestal merken mensen me niet eens op. Alsof ik een onderdeel ben van de stad. Gewoon iemand die met iets bezig is, net zoals de rest van de mensen. En dat is maar goed ook.

Na een tijdje besluit ik dat het genoeg geweest is. Ik stop mijn camera terug in de tas waar hij vandaan kwam en loop met een boogje terug richting station. Mijn kleumende handen laat ik verdwijnen in een combinatie van trui en jas. Terwijl ik loop zie ik nog zoveel dingen die wellicht een mooi onderwerp voor een foto hadden kunnen zijn. Maar het is eventjes genoeg geweest. Ik ben toch niet tevreden met wat ik vandaag heb bereikt. Mijn durf-niveau is op enkele vlakken al best groot, maar schiet op weer andere vlakken nog veels te kort. En mijn visie is ook nog ver onder de maat. Maar ik geef niet op, ik begin na een korte pauze juist weer met iets wat mij al jaren met plezier bezig houdt. Wie weet, misschien ligt mijn toekomst er wel in.

De enige foto van vandaag waar ik tenminste enigzinds tevreden mee was (en dus submit-worthy). Klik voor grotere view.

Kan het geen combinatie worden van Schrijver/Fotograaf/Computertechneut
Ik vind dat je eigenlijk alles in het Nederlands moet schrijven...dan ligt mijn drempel om een verhaal te lezen veel lager
Gave foto's keep up the good work!

Ja, die drempel hebben wel meer mensen hier. Blogs schrijf ik voorlopig ik weer in het Nederlands, maar de rest van mijn schrijfwerk zal ben ik bang wel in het Engels blijven.

En bedankt voor de complimenten I'll certainly try to keep it up...